Familia
Λίγα λόγια για εμένα
Γεννήθηκα στην Αθήνα το 1965. Σπούδασα Business Administration σε ΗΠΑ και Ελλάδα. Από το 1993 - 2010 διατηρούσα διαφημιστική εταιρία, ενώ υπήρξα παραγωγός ραδιοφώνου για 12 έτη (Galaxy,KISS FM κλπ). Είμαι πιλότος αεροσκαφών και εκπαιδευτής ελικοπτέρων. Ασχολούμαι με τις αγορές από το 1991. Το 2010 απέκτησα το CertIM καθώς και πιστοποίηση Γ (διαχείριση) και είμαι διαχειριστής σε ΑΕΠΕΥ. Ξεκίνησα με ελληνικές μετοχές και αμοιβαία κεφάλαια αλλά γρήγορα εξειδικεύτηκα στις ξένες αγορές και κυρίως στα commodities. Ασχολήθηκα αρκετό διάστημα με βραχυπρόθεσμο trading (Forex, Futures κτλ.) και έχω παρακολουθήσει εδικά σεμινάρια σε ΗΠΑ, Αγγλία και Γαλλία. Πλέον έχω επικεντρωθεί σε μεσοπρόθεσμες στρατηγικές, κυρίως με options σε futures και ETF's. Μου αρέσουν επίσης τα αθλήματα αντοχής (μαραθώνιος, ποδηλασία κτλ).


13000 αναγνώστες
Πέμπτη, 13 Ιουνίου 2013
13:28

Τα βιομηχανικά εμπορεύματα υπό πίεση λόγω κόστους

Με πολλές τιμές εμπορευμάτων σε υποχώρηση κατά τους τελευταίους έξι μήνες, το πρόσφατα αυξημένο παραγωγικό κόστος θα αποτρέψει περαιτέρω σημαντικές πτώσεις στις τιμές για τα περισσότερα βιομηχανικά εμπορεύματα, είπε σε μια έκθεση της η Credit Suisse.

Ωστόσο, στο εγγύς μέλλον η πτώση των τιμών θα συνεχίσει λόγω μείωσης της ζήτησης από βιομηχανίες ευρείας κατανάλωσης. Τις τελευταίες εβδομάδες οι χρηματοπιστωτικές αγορές έχουν γίνει όλο και πιο νευρικές για το ενδεχόμενο ότι η Fed θα αρχίσει να μειώνει (tampering) το πρόγραμμα αγοράς επενδυτικών στοιχείων (ομολόγων) μέσα στους επόμενους μήνες.

Υπήρξε μια μικτή εβδομάδα για τα εμπορεύματα προς το τέλος του Μαΐου, με τις τιμές σιδηρομεταλλεύματος να μειώνονται απότομα λόγω της πώλησης αποθεμάτων των κινεζικών χαλυβουργιών.

Το φυσικό αέριο των ΗΠΑ ακολούθησε από κοντά την πτώση, κυρίως λόγω της πιο αρνητικής (bearish) στάσης των επενδυτών.

Ιστορικά, οι παράγοντες κόστους φαίνεται να έχουν ιδιαίτερη δυναμική, με το οριακό κόστος παραγωγής (και τις μακροπρόθεσμες προβλέψεις) να τείνει να κινείται προς τα επάνω με τις τιμές σποτ και στη συνέχεια να πέφτει, καθώς ο κύκλος γυρίζει προς τα κάτω. Τα κόστη (όπως όλες οι τιμές αγοράς) είναι συσχετισμένα με το ευρύτερο οικονομικό περιβάλλον.

Ίσως, ο σημαντικότερος παράγοντας  των δαπανών παραμένει η αξία των συναλλαγματικών ισοτιμιών των μεγάλων χωρών παραγωγής. Αυτές επηρεάζουν τους ενσωματωμένους παράγοντες κόστους των εμπορευμάτων σε σχέση με τις διεθνείς τιμές.

Για παράδειγμα, οι τιμές του χαλκού κορυφώθηκαν πάνω από $10.000 το τόνο το 2011, υπερβαίνοντας πλέον τις ιστορικές τιμές από τις αρχές του 1900. Σήμερα, το κόκκινο μέταλλο βρίσκεται σχεδόν 30% κάτω από το αποκορύφωμα του υπερκύκλου του και εμφανίζεται πιο κοντά στον πραγματικό μέσο όρο 100ετίας.

Στην περίπτωση του χαλκού, ανέφερε η έκθεση, η αγορά έχει δει μια παρατεταμένη περίοδο έλλειψης προσφοράς, αλλά, με την αύξηση της ζήτησης η εξασθένιση αυτή θα εξαλειφθεί τουλάχιστον κατά τη διάρκεια των τα επόμενων δύο έως τριών ετών. Καθώς η προσφορά συνεχίζει να επεκτείνεται πέρα από τις ανάγκες, το «premium» στις τιμές που έχουμε δει από το 2005 πρέπει να ξεθωριάσει.

Επιπλέον, εάν συνεχιστούν τα πλεονάσματα το 2014, οι καταναλωτές θα οδηγήσουν τις τιμές κάτω σε επίπεδα που ενθαρρύνουν τις περικοπές σε προγραμματισμένες προμήθειες.

Με τις τιμές κόστους να μειώνονται, καθώς και των προσπαθειών για την αύξηση της παραγωγικότητας που τώρα είναι υψίστης σημασίας στα μάτια πολλών παραγωγών, οι βραχύβιες πτώσεις στις τιμές θα μπορούσαν να είναι πολύ βαθύτερες, ανέφερε η έκθεση.

Επίσης, με την αγορά του νικελίου να βρίσκεται σε υπερπροσφορά, οι τιμές σήμερα είναι λίγο περισσότερο από $15.000 ανά τόνο και έχουν πέσει κάτω από την καμπύλη κόστους και θα μπορούσαν να πέσουν περαιτέρω, ειδικά εάν τα κόστη συνεχίσουν να πέφτουν. Το συνολικό κόστος εκτιμάται ότι ανέρχονται σε $13,800 ανά τόνο.

Για το σιδηρομετάλλευμα, μια συμπυκνωμένη βιομηχανία μπορεί να προκαλέσει μια διαφορετική αντίδραση κόστους-τιμής καθώς  τα πλεονάσματα προσφοράς μεγαλώνουν στο δεύτερο εξάμηνο του 2013 και το 2014. Αυτό είναι ιδιαίτερα αισθητό στην Αυστραλία που τροφοδοτεί διαρκώς το αυξανόμενο μερίδιο θαλάσσιου σιδηρομεταλλεύματος. Η υποτίμηση του τοπικού νομίσματος είναι πιθανό να περικόψει το κόστος παραγωγής γρήγορα.

Σε αντίθεση με για τα βασικά μέταλλα, δεν υπάρχει πραγματική αγορά έσχατης ανάγκης για τα χύμα εμπορεύματα και οι κύκλοι επιπέδων των αποθεμάτων έχουν μεγάλο αντίκτυπο στις τιμές.

 

Αλέξης Αλεξίου

Πιστοποιημένος διαχειριστής χαρτοφυλακίων σε ΑΕΠΕΥ
alal@otenet.gr

Προσοχή:
Το εν λόγω άρθρο εκφράζει μόνο τις προσωπικές απόψεις του συντάκτη του και έχει μόνο επιμορφωτικό χαρακτήρα και δεν σκοπεύει στην προώθηση και διαφήμιση οποιουδήποτε προϊόντος ή υπηρεσίας. Επίσης δεν αποτελεί σύσταση για πραγματοποίηση οποιασδήποτε επένδυσης. Οι επενδύσεις γενικά, και ειδικότερα σε μοχλευμένα προϊόντα έχουν ρίσκο. Προηγούμενες αποδόσεις δεν διασφαλίζουν τις μελλοντικές.   

 

 

Το σχόλιό σας
Για να σχολιάσετε το άρθρο πρέπει να κάνετε Login στο Capital.gr
Αξιολογήστε το άρθρο
6 ψήφοι

 Εκτύπωση
395 αναγνώστες
Πέμπτη, 13 Ιουνίου 2013
13:28

Από τι τιμή και πάνω κερδίζουν οι παραγωγοί πετρελαίου;

Η οικονομία του Κόλπου είναι δυναμική. Παρά τα περιφερειακά προβληματικά σημεία από το Μπαχρέιν έως την Αίγυπτο και τη Συρία, τα στελέχη του Κόλπου παραμένουν αισιόδοξοι. Υπάρχει όμως ένα σύννεφο πάνω από τον ορίζοντα το οποίο αναλυτές και οικονομολόγοι έχουν αρχίσει να λαμβάνουν υπόψη: το ραγδαία αυξανόμενο "νεκρό" σημείο των πετρελαιοπαραγωγών, των οποίων τα έσοδα στηρίζουν την περιφερειακή οικονομία, συμπεριλαμβανομένου και του τμήματος που δεν βασίζεται στο πετρέλαιο.

Το «νεκρό» σημείο είναι η τιμή στην οποία τα έσοδα από τις πωλήσεις πετρελαίου καλύπτουν το κόστος των εισαγωγών για τις διάφορες χώρες του Κόλπου. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, όταν οι τιμές του πετρελαίου έπεσαν αρκετά κάτω από $50 ανά βαρέλι, οι χώρες του Κόλπου έσφιξαν τα ζωνάρια τους. Μια τιμή πετρελαίου μεταξύ $45-$ 60 ένα βαρέλι, ανάλογα με τη χώρα, ήταν αρκετή για να πληρωθούν τα έξοδα.

Καθώς όμως οι τιμές του πετρελαίου έφτασαν στα ύψη από το 2003, φθάνοντας τα $148 ανά βαρέλι το 2008, αυξήθηκαν και οι δαπάνες στον Κόλπο. Έγιναν σημαντικά προγράμματα υποδομής όπως το μετρό του Ντουμπάι, πετροχημικά εργοστάσια, και εκπαιδευτικές πόλεις όπως το Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας του βασιλιά Abdullah.

Πιο πρόσφατα, σε μια προσπάθεια να εξομαλυνθεί η αναταραχή των αραβικών επαναστάσεων γύρω τους, οι μοναρχίες του Κόλπου άνοιξαν τις κάνουλες των κοινωνικών δαπανών. Η Σαουδική Αραβία, για παράδειγμα, έχει δεσμευτεί να δαπανήσει πάνω από 100 δισεκατομμύρια δολάρια για επιδόματα ανεργίας, κατασκευή κατοικιών, εκπαιδευτικών χορηγιών και άλλα δώρα προς όφελος των κατοίκων.

Ενώ σκαρφάλωσαν  τα έσοδα από το πετρέλαιο, «οι δαπάνες αυξάνονται ακόμα πιο γρήγορα,», είπε ο Αχμέτ Μασούντ, επικεφαλής οικονομολόγος για το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική.

Δεδομένου ότι πολλές δαπάνες είναι αναγκαίες, και η περιοχή μέχρι στιγμής έχει αποφύγει μεγάλα έργα που σηματοδότησαν την έκρηξη του πετρελαίου της δεκαετίας του 1970, το «νεκρό» σημείο έχει ανέβει σημαντικά.

Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα τώρα χρειάζονται τιμές πετρελαίου πάνω από περίπου $75 ανά βαρέλι για να είναι στα λεφτά τους, δηλαδή στο «νεκρό» σημείο, σύμφωνα με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Η Σαουδική Αραβία χρειάζεται $80. Το «νεκρό» σημείο του Ιράκ είναι μόλις κάτω από $100. Στα $140 το βαρέλι, το Ιράν είναι ήδη σχεδόν στο ήμισυ της τιμής βάσης που προβλέπει το ΔΝΤ.

Οι αυξανόμενες τιμές  των «νεκρών» σημείων πέρασαν ουσιαστικά απαρατήρητες, ενώ οι τιμές του πετρελαίου αυξάνονταν. Αλλά μετά τη συντριβή κατά τη διάρκεια της ύφεσης του 2008 ανέκαμψαν και σταθεροποιήθηκαν αρκετά κάτω από την κορυφή, ενώ το πρόβλημα έχει γίνει πάλι εμφανές. Τα τελευταία δύο χρόνια, οι δαπάνες συνέχισαν να αυξάνονται παρά τη μείωση των εσόδων από το πετρέλαιο. Προς το παρόν, οι παραγωγοί πετρελαίου έχουν ένα μαξιλάρι δεκάδων, και στην περίπτωση της Σαουδικής Αραβίας εκατοντάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων, που συσσώρευσαν κατά την τελευταία δεκαετία.

Οι περισσότεροι εξαγωγείς πετρελαίου, ακόμα κάτω από το «νεκρό» σημείο τους, συνεχίζουν  να προσθέτουν στα πλεονάσματά τους. Αλλά το μεγάλο ύψος των δαπανών τους αφήνει ευάλωτους σε μια πτώση των τιμών, που πολλοί προβλέπουν καθώς η παγκόσμια παραγωγή πετρελαίου αναμένεται να αυξηθεί, ενώ μπορεί να επιβραδυνθεί ο ρυθμός της ζήτησης από τις αναδυόμενες αγορές.

Ακόμη και σε τρέχουσες τιμές πετρελαίου, ορισμένοι εξαγωγείς βρίσκονται με δαπάνες περισσότερες από όσα λαμβάνουν. Εάν οι εξαγωγείς δεν αρχίζουν να μετριάζουν τις δαπάνες τους, τα δημοσιονομικά ελλείμματα θα μπορούσαν να ξεκινήσουν να εμφανίζονται στον Κόλπο ήδη από το 2016.

Για μερικούς, όπως λέει ο Αχμέτ, «Τα ελλείμματα είναι στη γωνία.»

Εμείς το έχουμε δει το έργο ξανά….

 

Αλέξης Αλεξίου

Πιστοποιημένος διαχειριστής χαρτοφυλακίων σε ΑΕΠΕΥ
alal@otenet.gr

Προσοχή:
Το εν λόγω άρθρο εκφράζει μόνο τις προσωπικές απόψεις του συντάκτη του και έχει μόνο επιμορφωτικό χαρακτήρα και δεν σκοπεύει στην προώθηση και διαφήμιση οποιουδήποτε προϊόντος ή υπηρεσίας. Επίσης δεν αποτελεί σύσταση για πραγματοποίηση οποιασδήποτε επένδυσης. Οι επενδύσεις γενικά, και ειδικότερα σε μοχλευμένα προϊόντα έχουν ρίσκο. Προηγούμενες αποδόσεις δεν διασφαλίζουν τις μελλοντικές.   

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
6 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
1151 αναγνώστες
Δευτέρα, 22 Απριλίου 2013
15:12

Ποιος ευθύνεται για την κατάρρευση του χρυσού;

Ο χαλκός είναι από τα εμπορεύματα που έδειξαν σημαντική αδυναμία αυτή την εβδομάδα, και πρόσφατα έπεσε στο χαμηλότερο επίπεδο από τον Οκτώβριο του 2011. Ορισμένοι ανησυχούν ότι αυτό θα μπορούσε να είναι κακή είδηση για τα χρηματιστήρια. Ας μη ξεχνάμε , το μέταλλο πολλές φορές ονομάζεται και «Δρ. Χαλκός» ("Dr. Copper"), διότι θεωρείται ότι είναι ένα check-up της γενικότερης οικονομίας. Ίσως τελικά αυτό να είναι ακόμη μια προειδοποίηση, μαζί με το “sell in May and go away” και φυσικά τα υπεραγορασμένα επίπεδα του αμερικάνικου χρηματιστηρίου.

Πάντως καθίσταται όλο και σαφέστερο ότι η θορυβώδης έκρηξη στις διεθνείς μετοχές από το περασμένο καλοκαίρι έχει προεξοφλήσει μια οικονομική ανάκαμψη, που δεν υπάρχει στην πραγματικότητα. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο μείωσε εκ νέου τις προβλέψεις του για την παγκόσμια ανάπτυξη. Η παγκόσμια αποταμίευση βρίσκεται σε ποσοστό ρεκόρ 25% του ΑΕΠ. Ο δείκτης πρώτων υλών της Deutsche Bank έχει σημαντική απόκλιση προς τα κάτω με τον δείκτη υψηλής κεφαλαιοποίησης των ΗΠΑ S&P 500, όπως το 1929. Οι πωλήσεις των Γερμανικών αυτοκινήτων έπεσαν 17% το Μάρτιο και αυτό θα πρέπει μάλλον να εξαλείψει τις ψευδαισθήσεις ότι η Γερμανία πρόκειται να σώσει την Ευρώπη. Εκτός από το χαλκό, το ατσάλι έχει πέσει 31% καθώς και το πετρέλαιο Brent 17% από το Φεβρουάριο. Ο ρυθμός ανάπτυξης της Κίνας έπεσε στο 7,7% και φαίνεται να πέφτει περισσότερο. Η Fitch ratings λέει ότι η πίστωση έχει φθάσει από $9 τρις στα $23 τρις τα τελευταία 4 χρόνια, μια αύξηση ισοδύναμη με ολόκληρο το τραπεζικό σύστημα των ΗΠΑ. Το Πεκίνο γέμισε με δάνεια μετά το φόβο για ύφεση το καλοκαίρι. Η επίδραση της πίστωσης στην αύξηση του ΑΕΠ έχει εξασθενίσει, το κλασικό σημάδι εξασθένισης της οικονομίας. Η Κίνα θα υποχρεωθεί και εκείνη σε απομόχλυεση.

Η στροφή της Αμερικής προς το σχιστόλιθο έχει φέρει τα πάνω κάτω στην αγορά φυσικού αερίου, οδηγώντας το υγροποιημένο φυσικό αέριο στην Ευρώπη και την Ασία. Η παραγωγή χαλκού της Χιλής αυξήθηκε κατά 7% πέρυσι. Η κατάρρευση του δείκτη ξηρού φορτίου Baltic Dry προκλήθηκε κυρίως από την υπερπροσφορά πλοίων. Όμως αυτή η αύξηση της προσφοράς δεν δικαιολογεί την πρόσφατη κατάρρευση του χρυσού . Η Κύπρος μπορεί να ήταν το έναυσμα. Αν η Τρόικα είναι αποφασισμένη να στηρίξει τους Κύπριους στο να πουλήσουν τα αποθέματα τους σε χρυσό 14 τόνων, μπορεί να κάνει το ίδιο στην Πορτογαλία όταν έρθει η ώρα, που είναι η 14η μεγαλύτερη χώρα σε αποθέματα χρυσού 382 τόνων. Έβαλε και λίγο το χεράκι της ίσως η «Τράπεζα» (Goldman Sachs) με την αναθεώρηση προς τα κάτω των τιμών, λέτε να είχαν ανοίξει ήδη short θέσεις;

Η Bank of America λέει ότι η συντριβή του χρυσού έχει ήδη προεξοφλήσει τις πωλήσεις του συνόλου του χρυσού της Κύπρου, της Πορτογαλίας και της Ελλάδας σε συνδυασμό. «Πιστεύουμε ότι επιπλέον πωλήσεις χρυσού στην περιφέρεια της Ευρώπης είναι απίθανες, δυσκολευόμαστε να δικαιολογήσουμε πλήρως το sell-off,» είπε.

Οι κεντρικές τράπεζες της Κίνας και οι αναδυόμενες δυνάμεις αγόρασαν 535 τόνους χρυσό πέρυσι για να ξεφύγουν από τα δολάρια και τα ευρώ, το μεγαλύτερο κύμα κρατικών αγορών από το 1964. Η στρατηγική τους είναι να αγοράζουν στις βυθίσεις , και δεν είναι κορόιδα. Ο επικεφαλής των αποθεματικών της Κίνας έτρεχε ένα hedge fund των ΗΠΑ.

Δεν θα προσπαθήσουν να πιάσουν ένα «μαχαίρι που πέφτει», προτιμούν να περιμένουν μέχρι να κατακαθίσει η σκόνη. Η ανοδική τάση της «αγοράς ταύρων» έχει σπάσει. Η τεχνική ζημιά είναι μεγάλη. Η Bank of America αναμένει περαιτέρω μείωση έως $1.200. Μάλλον χρειάζεται υπομονή.

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι η Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ και η Τράπεζα της Ιαπωνίας προκάλεσαν τη συντριβή του  χρυσού και τα υπόλοιπα είναι θόρυβος. Η επίθεση της Fed άρχισε τον Φεβρουάριο, όταν δημοσίευσε ένα έγγραφο προειδοποίηση ότι όσο περισσότερο συνεχίζεται η ποσοτική χαλάρωση, τόσο πιο δύσκολο θα είναι να απεμπλακεί η Τράπεζα. Έλεγε ότι η κεφαλαιακή βάση της Fed θα εξαφανιζόταν  «πολλαπλές φορές» με την αύξηση του κόστους χρηματοδότησης. Αυτό ήταν το πρώτο σοκ που υπαινισσόταν ότι η Fed έχασε τη δύναμή της και θα το σκεφτόταν διπλά να ξανατυπώσει χρήματα. Μετά ήρθε η τελευταία έκθεση Minutes, με υπαινιγμούς για μείωση του προγράμματος QE νωρίτερα από το αναμενόμενο. Αυτό ήταν το επόμενο σοκ. Φάνηκαν να λένε ότι η οικονομία των ΗΠΑ είναι στο δρόμο της επιστροφής προς την ομαλότητα, ότι η εποχή του ανόητου χρήματος είναι πίσω, και ότι το δολάριο θα σταθεί ψηλά πάλι. Τα πράγματα δεν είναι έτσι πάντως. Η οικονομία αυξάνεται με μικρότερο βαθμό από όσο υπολογίζουν οι δείκτες της Fed, μισό εκατομμύριο άνθρωποι βρέθηκαν άνεργοι το Μάρτιο, ενώ οι λιανικές πωλήσεις και η βιομηχανική παραγωγή μειώθηκαν επίσης το Μάρτιο. Είναι πιθανόν ότι θα πάρουν πίσω τα λόγια τους με έξυπνο τρόπο.

Ο κόσμος είναι ακόμα σε μια περιορισμένη ύφεση. Η πτώση των εμπορευμάτων μας λέει ότι το παγκόσμιο χρήμα είναι πολύ σφιχτό. «Υπάρχει η απειλή του αποπληθωρισμού σχεδόν παντού. Πολλές κεντρικές τράπεζες θα πρέπει να ακολουθήσουν την Τράπεζα της Ιαπωνίας σε αυτά που λένε τώρα,» είπε ο Lars Christensen από την Danske Bank.

Ίσως η εποχή της εκτύπωσης χρήματος είναι νέα ακόμη. Θα έρθει και η ημέρα του χρυσού και πάλι…

 Στο πλαίσιο μιας καλής διαφοροποίησης ενός ισορροπημένου χαρτοφυλακίου, θα μπορούσε κανείς να έχει έκθεση σε χρυσό, αλλά σε ένα λογικό ποσοστό. Μπορεί επίσης να συμπεριλάβει αγροτικά εμπορεύματα και άλλες μορφές εναλλακτικών επενδύσεων, εκτός από τις παραδοσιακές μετοχές, ακίνητα και ομόλογα.

Πιστοποιημένος διαχειριστής χαρτοφυλακίων σε ΑΕΠΕΥ
alal@otenet.gr

Προσοχή:
Το εν λόγω άρθρο εκφράζει μόνο τις προσωπικές απόψεις του συντάκτη του και έχει μόνο επιμορφωτικό χαρακτήρα και δεν σκοπεύει στην προώθηση και διαφήμιση οποιουδήποτε προϊόντος ή υπηρεσίας. Επίσης δεν αποτελεί σύσταση για πραγματοποίηση οποιασδήποτε επένδυσης. Οι επενδύσεις γενικά, και ειδικότερα σε μοχλευμένα προϊόντα έχουν ρίσκο. Προηγούμενες αποδόσεις δεν διασφαλίζουν τις μελλοντικές.   

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
7 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
539 αναγνώστες
Πέμπτη, 18 Απριλίου 2013
14:13

Πιο νόμισμα θα ανταγωνιστεί το δολάριο;

Όταν το ευρώ πρωτοκυκλοφόρησε στις αρχές του αιώνα, υπολογιζόταν  ότι θα γίνει ο ανταγωνιστής του δολαρίου. Μετατρέποντάς το σε παγκόσμιο εμπορικό και αποθεματικό νόμισμα ήταν, ανεπίσημα τουλάχιστον, μέρος του λόγου για τη δημιουργία του.

Οι αξιωματούχοι από τη Φρανκφούρτη και τις Βρυξέλλες δεν έχασαν καμία ευκαιρία να υπερηφανεύονται σε κάθε σημάδι που το ευρώ κέρδιζε έδαφος έναντι του δολαρίου των ΗΠΑ ως παγκόσμιο πρότυπο. Κάθε φορά που μια Κεντρική Τράπεζα αύξανε τις συμμετοχές της σε ευρώ, παρουσιαζόταν ως ένας θρίαμβος για την Ευρώπη και μια ήττα για τις ΗΠΑ.

Σημειώθηκαν κάποιες επιτυχίες στην πορεία. Κατά την πρώτη δεκαετία της ύπαρξής του το ευρώ, αύξησε σταθερά το μερίδιό του σε παγκόσμια αποθέματα, και έγινε λόγος για τις τιμές των εμπορευμάτων να υπολογίζονται σε αυτό. Δεν ήταν δύσκολο να καταλάβει κανείς  γιατί. Η ευρωζώνη έχει μια μεγαλύτερη οικονομία από ό, τι η οικονομία των ΗΠΑ, και ακόμα και με αυτή την κρίση τρέχει μικρότερα ελλείμματα εάν την μετρήσει κανείς ως ενιαία οικονομία. Μέχρι που ξέσπασε η ελληνική κρίση, είχε αρχίσει να μοιάζει για ένα ισχυρό νόμισμα.

Τώρα, τα πράγματα έχουν αντιστραφεί. Τα τελευταία στοιχεία από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο μας λένε ότι οι αναπτυσσόμενες χώρες ξεφορτώθηκαν $45 δισεκατομμύρια των αποθεμάτων τους σε ευρώ το 2012, και έχουν πωληθεί $90 δισεκατομμύρια από το 2011. Οι αναπτυσσόμενες χώρες, που έχουν σημασία επειδή ως μεγάλοι εξαγωγείς γενικά λειτουργούν εμπορικά πλεονάσματα και έτσι συσσωρεύουν μεγάλα αποθέματα, φύλασσαν  το 31% των εκμεταλλεύσεών τους σε ευρώ το 2009. Τώρα κρατάνε μόνο το 25%.

Υπάρχουν αυξανόμενες ενδείξεις ότι οι άνθρωποι συσσωρεύουν δολάρια. Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία από την Ομοσπονδιακή Τράπεζα των ΗΠΑ, το ποσό των μετρητών σε δολάρια σε κυκλοφορία αυξήθηκε κατά  42% από το 2008, κυρίως επειδή οι Ευρωπαίοι κρύβουν ένα συνεχώς αυξανόμενο αριθμό χαρτονομισμάτων μεγάλης αξίας κάτω από τα στρώματά τους.

«Καθώς  επιδεινώθηκε η κρίση  της Ευρώπης την άνοιξη του 2010, οι τοποθετήσεις σε δολάρια αυξήθηκαν απότομα,» είπε ο John Williams, Πρόεδρος της Fed  στο Σαν Φρανσίσκο, στην ετήσια έκθεση της Τράπεζας του. «Και συνέχισαν να αυξάνονται όσο η οικονομική και πολιτική αναταραχή καθώς και η αβεβαιότητα για το μέλλον έστειλε τους Ευρωπαίους να μετατρέψουν μερικά από τα ευρώ τους σε δολάρια.»

Είναι πιθανόν ένα δίκαιο στοίχημα ότι η φυγή σε δολάρια έχει επιταχυνθεί από την κρίση της Κύπρου. Πολύ περισσότερα κατοστάρικα σε δολάρια  έχουν συσσωρευτεί σε όλη τη Νότια Ευρώπη. Θα μπορούσε να υπάρχει και περισσότερο ενδιαφέρον για τα αναδυόμενα ψηφιακά νομίσματα (π.χ. Bitcoins). Οι Ρώσοι δείχνουν ήδη μεγάλο ενδιαφέρον για Bitcoins, αλλά μπορούμε να είμαστε σχεδόν βέβαιοι ότι πολλοί Ευρωπαίοι έχουν αρχίσει να το ψάχνουν επίσης.

Μετά από όλα αυτά, είναι μάλλον πλέον φανερό ότι καμία κατάθεση σε οποιαδήποτε τράπεζα της ευρωζώνης είναι πραγματικά ασφαλής. Μετά την κρίση στην Κύπρο, οι κυβερνήσεις έχουν δείξει να είναι πρόθυμες να κάνουν επιδρομές σε  λογαριασμούς για μετρητά όταν χρειάζονται. Αν το έκαναν στην Κύπρο, μπορούν να το κάνουν στην Ισπανία την Ιταλία καθώς και την Ελλάδα, γιατί όχι; Πράγματι, δεν είναι απόλυτα σαφές κατά πόσον μια κατάθεση σε ευρώ σε κάποια ευρωπαϊκή ή όχι τράπεζα είναι πραγματικά ασφαλής. Μόλις οι κυβερνήσεις αρχίσουν αυθαίρετα την κατάσχεση περιουσιακών στοιχείων, δεν υπάρχουν πολλά όρια στο τι μπορεί να κάνουν.

Είναι δύσκολο να σκεφτεί κανείς ένα σαφέστερο κίνητρο για να μετακινήσει κανείς τα χρήματά του έξω από το ευρώ.

Που θα οδηγήσει αυτό; Παρά την όλη διαφημιστική εκστρατεία, δε νομίζω πολλοί άνθρωποι να βάλουν πολλά χρήματα στα νέα ψηφιακά νομίσματα όπως το Bitcoin, τουλάχιστον μέχρι να υπάρχει ένα μεγαλύτερο ιστορικό (track record). Οι κεντρικές τράπεζές έχουν σκοπό να διαλύσουν και άλλα μεγάλα νομίσματα, όπως το γιεν και η Λίρα. Υπάρχει ένα όριο στο πόσο χρυσό οι άνθρωποι θέλουν να κατέχουν, και μικρά νομίσματα ασφαλή καταφύγια, όπως το Ελβετικό Φράγκο ή η νορβηγική Κορόνα, δεν μπορούν να χειριστούν τα τεράστια ποσά κεφαλαίων που μπορεί να κινηθούν έξω από το ευρώ.

Το αποτέλεσμα; Το δολάριο είναι τώρα πάλι στην κορυφή, προς το παρόν τουλάχιστον.

Για τους επενδυτές, αυτό έχει σημασία. Το δεσπόζον παγκόσμιο νόμισμα πρόκειται να αποτελεί πάντα ένα ουσιαστικό μέρος κάθε χαρτοφυλακίου. Ο πρώην Γάλλος πρόεδρος Valéry Giscard d'Estaing περιέγραψε κάποτε τον έλεγχο του αποθεματικού νομίσματος παγκοσμίως ως ένα «τεράστιο προνόμιο», και δεδομένου ότι έγινε ένας από τους βασικούς αρχιτέκτονες του ευρώ, είναι σαφές ότι σκόπευε να αρπάξει αυτά τα προνόμια για την Ευρώπη.

Τα οφέλη είναι σαφή. Επειδή ο καθένας θέλει να κατέχει το παγκόσμιο νόμισμα, τα έξοδα δανεισμού είναι χαμηλότερα από ό, τι θα ήταν διαφορετικά. Είναι αδύνατο να υπάρξει κρίση ισοζυγίου πληρωμών, ασχέτως πόσο μεγάλο είναι το έλλειμμα, επειδή μπορεί να εκδίδεται πολύ περισσότερο νόμισμα για να το αποπληρώσει. Πράγματι, πολλά χρέη των αμερικανών είναι δωρεάν. Σύμφωνα με τη Fed, δύο τρίτα από τα 1,175 τρισεκατομμύρια δολάρια μετρητών κρατούνται στο εξωτερικό, που ανέρχονται σε ένα τεράστιο άτοκο δάνειο για τις ΗΠΑ. Θα κόστιζε  19 δισεκατομμύρια δολάρια το χρόνο για την εξυπηρέτηση αυτού του χρέους.

Πράγματι, τα θεμελιώδη οικονομικά μεγέθη δεν δικαιολογούν τη θέση του δολαρίου πια. Τα δημόσια οικονομικά είναι σε χειρότερη κατάσταση από σχεδόν κάθε σημαντική οικονομία εκτός από το Ηνωμένο Βασίλειο. Δεν είναι πλέον ο κυρίαρχος παίκτης στο παγκόσμιο εμπόριο όπως ήταν πριν από 60 χρόνια. Όχι επειδή οι ΗΠΑ πάνε άσχημα, αλλά επειδή η παγκόσμια οικονομία έχει γίνει πολύ μεγαλύτερη. Μέχρι το 2016, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ΔΝΤ, η Κίνα θα έχει ξεπεράσει τη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου.

Ένας ανταγωνιστής του δολαρίου θα προκύψει τελικά. Πριν η Βρετανία επισκιαστεί από τη Γερμανία και στη συνέχεια από τις ΗΠΑ, η στερλίνα αγκομαχούσε για λίγο ως αποθεματικό νόμισμα, αλλά τον πρωταγωνιστικό της ρόλο στο παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα δεν μπόρεσε να το διατηρήσει για πολύ.

 

Κάτι θα αντικαταστήσει το δολάριο. Αλλά αυτό δεν φαίνεται να είναι το ευρώ. Η ατελείωτη κρίση εντός της ζώνης του ενιαίου νομίσματος, και η απόφαση για κατάσχεση των τραπεζικών καταθέσεων στην Κύπρο έχουν μειώσει τις πιθανότητες.

Ελλείψει κάθε σοβαρού ανταγωνιστή το δολάριο πρόκειται να παραμείνει ο ακρογωνιαίος λίθος του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος για τουλάχιστον άλλη μια δεκαετία, και θα αποτελεί βασικό μέρος κάθε επενδυτικού χαρτοφυλακίου.

Πηγή: άρθρο Matthew Lynn, WSJ.

Αλέξης Αλεξίου

Πιστοποιημένος διαχειριστής χαρτοφυλακίων σε ΑΕΠΕΥ
alal@otenet.gr

Προσοχή:
Το εν λόγω άρθρο εκφράζει μόνο τις προσωπικές απόψεις του συντάκτη του και έχει μόνο επιμορφωτικό χαρακτήρα και δεν σκοπεύει στην προώθηση και διαφήμιση οποιουδήποτε προϊόντος ή υπηρεσίας. Επίσης δεν αποτελεί σύσταση για πραγματοποίηση οποιασδήποτε επένδυσης. Οι επενδύσεις γενικά, και ειδικότερα σε μοχλευμένα προϊόντα έχουν ρίσκο. Προηγούμενες αποδόσεις δεν διασφαλίζουν τις μελλοντικές.

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
1 ψήφος
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
520 αναγνώστες
Δευτέρα, 8 Απριλίου 2013
22:28

Μετοχές ή εμπορεύματα;

Αν κοιτάξει κανείς το διάγραμμα τιμών του καλαμποκιού τις τελευταίες ημέρες θα δει μια απίστευτη πτώση. Την τελευταία εργάσιμη μέρα του προηγούμενου μήνα και πριν το Πάσχα των καθολικών βγήκε μια ανακοίνωση έκπληξη που ουσιαστικά δείχνει περισσότερα αποθέματα και καλλιεργήσιμα στρέμματα για το καλαμπόκι. Αυτό φυσικά έστειλε τις τιμές που ήταν σε ανοδική πορεία μέχρι πρότινος στα τάρταρα. Επηρεάστηκαν και τα άλλα σιτηρά όπως η σόγια, το σιτάρι κτλ. όμως το καλαμπόκι υπέστη τη μεγαλύτερη πτώση. Ακόμη και το ETF του καλαμποκιού (CORN) έχασε πάνω από 10%. Αν δεν έχετε επενδύσει σε αγροτικά προϊόντα ή σε κάποιο  σχετικό ETF θα μου πείτε τι μας νοιάζει. Όμως είτε το πιστεύετε είτε όχι η τιμή του καλαμποκιού επηρεάζει το μέσο επενδυτή. Ίσως να θυμάστε πέρυσι με την πρωτοφανή ξηρασία στις ΗΠΑ τι είχε γίνει με τις τιμές του καλαμποκιού και των σιτηρών γενικότερα, είχαν βρεθεί στα ύψη. Μπορεί οι καταναλωτές να πλήρωναν περισσότερο στο super market αλλά κάποιοι που είχαν επενδύσει έβγαλαν πολλά λεφτά. Τώρα όσοι ήδη ξεκίνησαν να τοποθετούνται long με την προοπτική μιας νέας ξηρασίας το καλοκαίρι βρέθηκαν προ εκπλήξεως.

Δεν είναι μόνο το καλαμπόκι και τα σιτηρά. Τα εμπορεύματα γενικότερα όπως τα βιομηχανικά μέταλλα, ασήμι και χαλκός δέχονται πίεση. Πρόσφατα χτυπήθηκε και ο χρυσός που κρατιόταν. Ο χαλκός λέγεται ότι έχει PhD στα οικονομικά. Όταν ανεβαίνει, η οικονομία πάει καλά. Τώρα κάτι συμβαίνει.

Το ασήμι είναι δείκτης αναφοράς της ρευστότητας. Συνήθως ανεβαίνει και κάνει νέα υψηλά, αντίθετα με αυτό που κάνει τώρα, που κάνει νέα χαμηλά. Αυτό λόγω της ρευστότητας στο σύστημα.

Μετά είναι τα εμπορεύματα σαν το καλαμπόκι, που έχουν να κάνουν με το πώς πάνε οι διάφοροι αγροτικοί κλάδοι και επηρεάζονται από την προσφορά και τη ζήτηση. Φαίνεται ότι τα πράγματα πάνε καλύτερα και οι τιμές των τροφίμων πέφτουν.

Τελικά πάμε προς μια αποπληθωριστική περίοδο; Αυτή είναι μια μεγάλη συζήτηση διότι υπάρχει μεγάλη διαφορά μεταξύ αποκλιμάκωσης του πληθωρισμού και αποπληθωρισμού. Δεν είμαι οικονομολόγος για να ξέρω όμως παρακολουθώντας τις αγορές και τα διαγράμματα βλέπω τις τιμές αρκετών εμπορευμάτων να πέφτουν το ένα μετά το άλλο. Μετά την πίεση σε διάφορα νομίσματα και την ενίσχυση του δολαρίου των ΗΠΑ, τα εμπορεύματα πιέζονται και φαίνεται μια ιεραρχία εδώ.

Περιμένω μάλλον και τις μετοχές να ακολουθήσουν γι’ αυτό και χρειάζεται μεγάλη προσοχή σε αυτό το περιβάλλον των νέων υψηλών και πιθανώς υπεραγορασμένων επιπέδων στα ξένα χρηματιστήρια, κυρίως των ΗΠΑ. Μπορεί να κάνουν περεταίρω ράλι 5%-10%, όμως αξίζει τον κόπο να ρισκάρει κανείς να χάσει όλα τα κέρδη του ή και περισσότερο κρατώντας όλες τις μετοχές του ή ακόμη αγοράζοντας περισσότερες;

Κατά τη γνώμη μου τα θεμελιώδη του χρυσού είναι πιο υγιή παρόλη την πίεση που έχει δεχτεί τελευταία, παρά των μετοχών που στηρίζονται σε τυπωμένο χρήμα. Οι πτώσεις στα αναπόφευκτα bear markets είναι μεγάλες. Μπορεί να κάνει νέα υψηλά ο Dow Jones όμως αν κοιτάξει κανείς πίσω θα δει ότι ουσιαστικά δεν έχει κερδίσει σχεδόν τίποτα τα τελευταία 13 χρόνια. Αντιθέτως ο χρυσός έχει μια σταθερή ανοδική πορεία με μικρότερες διορθώσεις.

Ο S&P 500 έχει αυξηθεί πάνω από 132% από τα χαμηλά του το Μάρτιο του 2009. Η ιστορική μέση απόδοσή του είναι 7% το χρόνο ή 28% για αυτή την περίοδο. Αυτό είναι 500% πάνω από την ιστορική μέση του απόδοση!  Είμαστε περίπου 6 μήνες μετά από τη μέση διάρκεια ενός bull market και οι περισσότερες μετοχές είναι στο μέγιστο της αξίας τους ή και υπερτιμημένες.  Αφήστε που τον επόμενο μήνα ξεκινάει το “Sell in May and go away!” η ασθενέστερη περίοδος ιστορικά ο των μετοχών.

Παρόλο που υπάρχουν δείκτες εμπορευμάτων από το 1970 (S&P GSCI TR), ενώ οι δείκτες DJ UBS και MLCX TR είναι από το 1990, η Bank of America κατασκεύασε ένα δείκτη εμπορευμάτων που πάει πίσω στο 1930. Υπολόγισε λοιπόν ότι η μέση απόδοση του για την περίοδο 1930-2013 είναι 8% με τυπική απόκλιση (ρίσκο) 11%, ενώ για τις μετοχές (S&P 500 TR) είναι 11% απόδοση με τυπική απόκλιση 16%.

Ο συνδυασμός φυσικά εμπορευμάτων, μετοχών και ομολόγων σε ένα διαφοροποιημένο χαρτοφυλάκιο είναι που το κάνει πιο ισορροπημένο και λιγότερο ευάλωτο στις διακυμάνσεις των αγορών.

 

Αλέξης Αλεξίου

Πιστοποιημένος διαχειριστής χαρτοφυλακίων σε ΑΕΠΕΥ
alal@otenet.gr

Προσοχή:
Το εν λόγω άρθρο εκφράζει μόνο τις προσωπικές απόψεις του συντάκτη του και έχει μόνο επιμορφωτικό χαρακτήρα και δεν σκοπεύει στην προώθηση και διαφήμιση οποιουδήποτε προϊόντος ή υπηρεσίας. Επίσης δεν αποτελεί σύσταση για πραγματοποίηση οποιασδήποτε επένδυσης. Οι επενδύσεις γενικά, και ειδικότερα σε μοχλευμένα προϊόντα έχουν ρίσκο. Προηγούμενες αποδόσεις δεν διασφαλίζουν τις μελλοντικές.

 

 

Αξιολογήστε το άρθρο 
3 ψήφοι
 Εκτύπωση     Αποστολή με e-mail
Σελίδα 1 από 59123456789>Τελευταία»

Σχετικά με το blog
Το blog αυτό δημιουργήθηκε με στόχο την ενημέρωση ιδιωτών και επαγγελματιών για θέματα που αφορούν τις αγορές, κυρίως των commodities.
Αναζήτηση
Προηγούμενα Άρθρα
Τελευταίες δημοσιεύσεις